“CLEAN” IS GEEN WETENSCHAPPELIJKE STANDAARD

“Clean beauty” klinkt geruststellend. Het roept een gevoel op van morele superioriteit, extra veiligheid en een eenvoudige route door een overvolle markt. Maar de ongemakkelijke waarheid is: “clean” is geen wetenschappelijke classificatie en geen juridisch geharmoniseerde norm.

Er bestaat geen wereldwijd gedragen definitie, geen EU-breed testprotocol en geen officiële checklist waaraan een product moet voldoen om het label “clean” te verdienen. In de praktijk is “clean” vooral branding: een verhaal dat een merk vertelt over zijn ingrediëntenkeuzes en waarden. De belofte van “clean” rust bovendien op een denkfout over veiligheid. Een ingrediënt is niet per definitie “toxisch”; toxiciteit hangt af van dosis en blootstelling. Water, zuurstof, plantaardige oliën, in het lab gemaakte peptiden, alles kan schadelijk zijn in de verkeerde hoeveelheid of context. 
Als we de simplistische “clean”-logica op het dagelijks leven toepasten, bleef er weinig bruikbaars over, want bijna alles kent een dosis waarbij het problematisch wordt. Veiligheid draait dus niet om het verbannen van eng klinkende namen, maar om de juiste stof, in de juiste concentratie, in een deugdelijke formulering.

Lees het gehele artikel van Azra Secerbegovic in de uitgave:
https://gpmediavaktijdschriften.nl/images/magazines/flipbooks/de-beautysalon/1-2026/HTML/14/index.html